آنان استغفار كنند .
خداوند مخلوقى را نيافريد مگر آنكه از او بوحدانيت خود و ولايت اينان و برائت از دشمنانشان اقرار گرفت و عرش خدا استقرار نيافت مگر آنكه بر او نوشته شد « لا إله الا اللّه محمد رسول اللّه على ولى اللّه » ( پايان حديث )
( مبحث هفتم ) در اثبات وجود حضرت مهدى ( ع ) امام دوازدهم و غيبت او :
و اين مبحث را تحت عنوان سه مقصد بيان ميكنيم :
( مقصد اول ) در ذكر كسانى كه در زمان حيات حضرت عسكرى امام يازدهم ( ع ) حضرت مهدى را ملاقات نمودهاند :
1 - حكيمه خاتون دختر حضرت جواد عليه السّلام كه در شب ولادت آن حضرت در منزل امام يازدهم در حجره نرجس مادر حضرت مهدى بوده .
و جريان ولادت آن حضرت را اكثر علماى اماميه مانند شيخ كلينى و شيخ طوسى و شيخ صدوق و سيد مرتضى و علامه مجلسى و غير ايشان از وى روايت كردهاند .
2 و 3 - نسيم و ماريه كنيزان حضرت عسكرى كه گفتند موقعى كه حضرت مهدى متولد شد بر زانو نشست و انگشت سبابه را به طرف آسمان بلند كرده پس عطسه نمود و گفت : الحمد للّه رب العالمين و صلى اللّه على محمد و آله ، زعمت الظلمة ان حجة اللّه داحضة لو اذن لنا فى الكلام لزال الشك » ( گمان كردند