و اولياء و ائمه اطهار عليهم السّلام عنايت فرموده و اين قسم البته بر حق و صواب و بجا و بموقع است چنانچه ميفرمايد
« اللَّهُ أَعْلَمُ حَيْثُ يَجْعَلُ رِسالَتَهُ »
« 1 » ( خدا داناتر است كه رسالت خود را كجا نهد ) .
و قسم دوم سلطنت و رياستى است كه بظلم و تعدى و زور و قهر و غلبه بدست آيد مانند سلطنت فراعنه و قياصره و اكاسره و امثال اينها كه اين سلطنت هرگز دليل بر خوبى و به حق بودن آنها نيست بلكه دليل بر ستمگرى و تعدى و بر خلاف حق بودن آنان است چنانچه آيات شريفه قرآنى بر اين مطلب ناطق است مانند آيه شريفه
« وَ سَيَعْلَمُ الَّذِينَ ظَلَمُوا أَيَّ مُنْقَلَبٍ يَنْقَلِبُونَ »
« 2 » ( و زود باشد كه بدانند آنان كه ستم كردند بچه جاى بازگشتى بازگشت خواهند كرد ) و آيه شريفه
« وَ لا يَحْسَبَنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا أَنَّما نُمْلِي لَهُمْ خَيْرٌ لِأَنْفُسِهِمْ إِنَّما نُمْلِي لَهُمْ لِيَزْدادُوا إِثْماً وَ لَهُمْ عَذابٌ مُهِينٌ »
« 3 » ( و نبايد گمان كنند آنان كه كافر شدند كه مهلت دادن ما مر ايشان را بهتر است برايشان همانا مهلت ميدهيم ايشان را كه زياد كنند گناه خود را و براى ايشانست عذابى خواركننده ) و آيه شريفه
« فَلا تُعْجِبْكَ أَمْوالُهُمْ وَ لا أَوْلادُهُمْ إِنَّما يُرِيدُ اللَّهُ لِيُعَذِّبَهُمْ بِها فِي الْحَياةِ الدُّنْيا وَ تَزْهَقَ أَنْفُسُهُمْ وَ هُمْ كافِرُونَ »
« 4 » ( اموال و اولاد اين منافقان ترا بشگفت نياورد همانا خدا اراده مىكند كه به آن اموال و اولاد ايشان را در زندگانى عذاب كند و جانهاى ايشان از بدنهايشان بيرون رود و حال آنكه كافر باشند ) و امثال اينها .
و اما اين سخن كه « هيچ چيز در عالم واقع نميشود مگر باراده و مشيت حقتعالى » تحقيق آن در بخش عدل در مبحث افعال عباد گذشت به آنجا مراجعه شود « 5 » .
علاوه بر اينكه خلفاى بنى اميه و بنى عباس مطاعنى داشته و قبايحى را مرتكب شدهاند كه نه تنها لياقت خلافت رسول خدا صلى اللّه عليه و آله بلكه كمترين مرتبهء را
هامش
( 1 ) سوره انعام آيه 124
( 2 ) سوره شعراء آيه 228
( 3 ) سوره آل عمران آيه 127
( 4 ) سوره توبه آيه 50
( 5 ) شرح آن در همين كتاب گذشت .