قرار ندهند در عصر آنها نبوده است .
و ثالثا - بقرينه الصالحات كه جمع محلى بالف و لاء است بايد همه اعمالشان صالح باشد و گرد اعمال زشت نگردند و آنها جز ائمه معصومين نيستند .
بنابراين قرائن ؛ اين آيه در شأن ائمه اطهار ( ع ) نازل شده و مصداق آن در زمان ظهور حضرت مهدى و رجعت ائمه اطهار صلوات اللّه عليهم ظاهر خواهد شد چنانچه اخبار بسيارى از طرق فريقين در اين باب وارد شده است .
دليل سوم - دليل ديگرى كه بر خلاف ابى بكر اقامه كردهاند اخباريست كه در بعض كتب خود در فضيلت او به پيغمبر نسبت دادهاند و آنها ده خبر است :
1 - « ان اللّه يتجلى للناس عامه و لأبي بكر خاصة » ( خداوند تجلى كرد براى مردم عموما و براى ابى بكر خصوصا ) .
2 - « و ما صب اللّه فى صدرى شيئا الا صبه فى صدر ابى بكر » ( بر سينه من خدا چيزى وارد نكرد مگر اينكه آن را بر سينه ابا بكر وارد نمود ) .
3 - ( انا و ابو بكر كفرسى رهان » ( من و ابو بكر مانند آن دو اسبى هستيم كه در مسابقه همدوش هم بتازند و از يكديگر سبقت نگيرند ) .
4 - « ابو بكر و عمر سيد اكهول اهل الجنة » ( ابا بكر و عمر دو سيد پيران اهل بهشتند ) .
5 - « انا مدينة العلم و ابو بكر اساسها و عمر حيطانها و عثمان سقفها » ( من شهر علمم و ابا بكر پى بىآن و عمر ديوارهاى آن و عثمان سقف آنست ) .
6 - « لا تبقين خوخة فى المسجد الا خوخة ابى بكر » ( در مسجد سوراخى باقى نگذاريد مگر سوراخ خانه ابا بكر ) .
7 - « لو كنت متخذا خليلا لاتخذت ابا بكر » ( اگر بنا بود من خليل و دوستى
كلم الطيب در تقرير عقايد اسلام ( فارسى ) — صفحة كلم الطيب 404
مساهمون: سيد عبد الحسين طيب
صكلم الطيب ٤٠٤