يكى خداى ابراهيم و يكى خداى اسحاق و يكى خداى يعقوب ( بنابراين استدلال بايد بعدد مخلوقات خدا باشد ) .
پنجم از جهت اعمال قبيح و زشتى است كه در اناجيل بمسيح نسبت ميدهند :
در اناجيل اربعه اعمال زشتى از قبيل شرب خمر و دروغ و اعمال منافى عفت و غيره بعيسى نسبت ميدهند كه منافى با عصمت ، بلكه عدالت است و با مقام شامخ نبوت سازش ندارد .
چنانچه در انجيل متى باب 26 آيه 27 تا 29 و در مرقس باب 14 آيه 24 تا 26 و در لوقا باب بيست و دوم آيه 17 و 18 ميگويد : « و پياله را گرفته شكر نمود و بديشان داده گفت همه شما از اين بنوشيد زيرا كه اينست خون من در عهد جديد كه در راه بسيارى به جهت آمرزش گناهان ريخته مىشود اما بشما ميگويم كه بعد از اين از ميوه مو ديگر نخواهم نوشيد تا روزى كه آن را با شما در ملكوت پدر خود تازه آشامم » كه تصريح كرده باينكه ( العياذ باللّه ) عيسى شراب نوشيد و بشاگردانش نيز داد و با آن وداع نمود !
و در انجيل يوحنا باب دوم از آيه 1 تا 12 قصه دعوت شدن عيسى و شاگردانش را بعروسى ذكر كرده ميگويد : وقتى شراب مجلس تمام شد مادر عيسى بوى گفت شراب ندارند و تقاضا كرد شراب براى آنها تهيه كند ، عيسى هم باعجاز قدحهاى آب را به شراب تبديل كرد و براى رئيس مجلس فرستاد و رئيس مجلس آن را بچشيد و به او گفت هر كس شراب خوبرا اول و شراب بد را وقتى مست شدند مىآورد ولى تو شراب خوبرا تا حال نگاه داشتى » .
اين كلمات هم صريح است در اينكه عيسى از ميخوارگى ترويج ميكرده به حدى كه باعجاز آب را شراب مينموده است و حال آنكه در كتب عهدين ( عهد عتيق و عهد جديد موارد زيادى تصريح شده كه شرب خمر حرام است و در