« ( مبحث چهارم ) » در نبوت پيغمبر اسلام حضرت محمد بن عبد اللّه صلى اللّه عليه و آله و سلّم
اين مبحث مشتمل بر دو مقصد است :
مقصد اول در طريق اثبات نبوت پيغمبر اسلام صلى اللّه عليه و آله و سلّم :
پيش از اين گفتيم كه براى اثبات نبوت هر پيغمبرى دانستن سه امر لازم است :
اول - دعوى پيغمبرى نمودن ، دوم - واجد صلاحيت بودن ، سوم - داراى معجزه يا دليل قطعى ديگر بودن .
بنابراين براى اثبات نبوت پيغمبر اسلام صلى اللّه عليه و آله و سلّم نيز بايد اين سه امر را براههائى كه ذكر شد ثابت نمود .
1 - طريق اثبات امر اول ( دعوى پيغمبرى نمودن او ) :
بر احدى از مسلمين و يهود و نصارى و ساير فرق و مذاهب عالم شبهه و ترديدى نيست كه پيغمبر اسلام حضرت محمد بن عبد اللّه صلى اللّه عليه و آله و سلّم دو هزار و سيصد و چهل و شش سال ( شمسى ) پيش از اين تاريخ ، مطابق با سال چهلم عام الفيل و سال 611 ميلادى در زمانى كه شرك و بتپرستى سرتاسر عالم را فرا گرفته بود در جزيرة العرب بتپرستى و در ايران آتشپرستى و در هند گاوپرستى و عبادت خورشيد و ماه و ستارگان رواج بسزائى داشت ، طايفه يهود نيز به بتپرستى