( دوم ) از شيخ سديد مفيد ( ره ) سؤال كردند از تفسير اين آيهء كريمه و آنكه در شأن كى نازل شده است شيخ سديد قدس اللَّه روحه در جواب فرمود كه اين آيه جليلة الدلاله در شأن حضرت امير المؤمنين عليه السّلام شد و حكمش در اولاد امجاد او كه پيشوايان دين و ائمهء صادقيناند جارى شد و در اين باب احاديث بسيار وارد شده است و از سياق آيه نيز ظاهر مىشود كه جناب مقدس الهى در اين آيه مردم را امر كرده است كه متابعت نمائيد صادقان را و از ايشان جدا نشويد و بايد آنها را كه ندا كردهاند و امر فرمودهاند غير آنها باشند كه ايشان را مأمور ساخته كه با آنها باشند زيرا محال است كه كسى را امر كنند كه با خود باشد و متابعت امر خود كند پس گوئيم كه مراد از صادقان يا جميع راستگويانند يا بعضى از ايشان و اول باطل است زيرا كه هر مؤمنى باعتبار ايمان صادقست و در آن دعوى راستگو است پس لازم آيد كه همه مؤمنان مأمور باشند بمتابعت خود و اين محال است و اگر بعضى
از ايشان مراد است يا بعض معهود و معلومى مراد است كه الف و لام از براى عهد خارجى باشد يا آنكه بعض غير معهودى مراد است بنابر اول بايد كه اين جماعت معلوم و معروف باشند و مخاطبان ايشان را شناسند و آيات باسم و نسب ايشان وارد شده باشد و ايشان شنيده باشند و هر كه دعوى كند احدى را به غير آن جماعت كه ما دعوى ميكنيم باطل است زيرا كه معلوم است كه در حق ديگرى اين مراتب متحقق نشده و معهود نبودهاند و خود معترفند كه در زمان حضرت رسول صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم تعيين ايشان بخلافت نشده و بنابر دويم كه بعض غير معهود مراد باشد پس بايد كه بعد از آن البته تعيين و تخصيص آن بعض بشود و الا تكليف بامر مجهول خواهد بود كه اتيان به آن نتواند كرد و آن محالست و معلومست كه در غير ائمه ما كسى ادعاى تخصيص و تعيين نكرده و نمىتواند كرد پس ثابت شد كه مراد ايشانند ايضا دليل عقلى و نقلى داريم كه مراد ايشانند ( اما دليل عقلى ) زيرا كه در اين آيه كريمه امر شده است كه امت متابعت ايشان نمايند على الاطلاق و تخصيص بامرى دون امرى نشده است پس بايد كه ايشان معصوم باشند و الا لازم آيد كه امت مأمور باشند كه در خطا و معصيت متابعت ايشان كنند و آن محال است چون عصمت امريست باطنى كه كسى به غير حقتعالى بر آن اطلاع ندارد پس بايد كه نص بر امامت و عصمت ايشان شده باشد و باتفاق نص بر غير ايشان نشده است پس ثابت شد كه ايشان مرادند ( و اما دليل نقلى ) آنست كه حقتعالى در قرآن صادقان را باوصافى چند ستوده كه در غير حضرت امير المؤمنين عليه السّلام آن اوصاف جمع نگرديده زيرا كه فرموده است
لَيْسَ الْبِرَّ أَنْ تُوَلُّوا وُجُوهَكُمْ قِبَلَ الْمَشْرِقِ وَ الْمَغْرِبِ
يعنى نيست نيكى اينكه بگردانيد روهاى خود را بجانب مشرق و