اما از براى توضيح به چند وجه او را جواب ميگوئيم :
( اول ) آنكه هرگاه تصريح كرد كه هر زمان احتياج بمعصوم هست از براى تحفظ از خطا هيچ عاقل تجويز مىكند كه در اين اعصار كه ملت حضرت رسالت پناه مشرق و مغرب عالم را فرو گرفته است احدى را ممكن باشد كه علم باقوال جميع علماى امت بهم رساند كه هيچكس در اين مسأله مخالفت نكرده است خصوصا به اين تشتت آراء و اهواء كه در ميان امت بهم رسيده است همين فاضل كه دعوى مىكند كه تبحر او از همهء علماء بيشتر است معلوم نيست كه دو مسأله مذهب اماميه را داند چه جاى مسائل ساير فرق و اگر بر فرض محال همه را ببيند و از همه بشنود و از كجا معلوم شود كه اعتقاد واقعى خود را به او گفتهاند گاه باشد كه تقيه كرده باشند چنان كه در مذهب اماميه جايز است و ايضا از كجا معلوم ميتواند شد كه تا مردن بر اين مذهب باقى ماندهاند و اين نيز بنا بر قول اكثر شرط است در تحقق اجماع .
( دوم ) بر تقدير تسليم كه چنين اجماعى ممكن است و علم بتحقق آن بهم ميتواند
رساند در قليلى از مسائل خواهد بود پس رفع خطا بالكليه كى مىشود .
( سيم ) آنكه ظاهر آيه بلكه صريح آنست كه مأمورين به
كُونُوا مَعَ الصَّادِقِينَ
غير صادقين باشد و از اين وجه ظاهر مىشود كه عين يكديگرند .
( چهارم ) آنكه آنچه در نفى مذهب شيعه گفته كه اگر ميبود ميبايست ما بدانيم كه كيست مثل آنست كه گويند اهل كتاب كه نبوت رسول باطل است زيرا كه اگر حق بود بايست ما او را بشناسيم و حقيقت او بدانيم يا يهود گويند كه اگر عيسى پيغمبر بود بايست ما حقيقت او را بدانيم و حقش آنست كه اين راجع بتقصير ايشان است بايد تعصب را بر كنار گذارند و رجوع بدلائل و اخبار و آثار بكنند از روى انصاف تا بمقتضاى
وَ الَّذِينَ جاهَدُوا فِينا لَنَهْدِيَنَّهُمْ سُبُلَنا
حق بر ايشان ظاهر شود اگر راست گويند كه حق بر ايشان ظاهر نگرديده و مظنون به ظن صادق آنست كه حق بر ايشان ظاهر گرديده از براى حب دنيا و متابعت هواى نفسانى اظهار نمىكنند و اگر گويند وجوهى كه در عدم تحقق اجماع گفتى بر علماى شما نيز وارد مىآيد جواب گوئيم كه ايشان اجماع را باعتبار دخول معصوم حجت ميدانند و اگر دو نفر اتفاق كنند كه دانند كه يكى از آنها معصوم است حجت ميدانند و اگر صد هزار كس اتفاق كنند كه معصوم در ميان آنها داخل نباشد حجت نميدانند زيرا كه چنانچه بر هر يك خطا و غلط جايز است بر مجموع نيز جايز است و علم بدخول معصوم ( ع ) در اقوال علماء شيعه در اعصار ائمه عليهم السلام و قرب به آن ممكن است از براى ايشان حاصل شده باشد و اين رساله محل تحقق اين سخن نيست .