و دلهاى ايشان ترسان شود و سرها بلند كنند بسوى آسمان پس خداوند حاكم عادل ندا كند ايشان را كه منم خداوندى كه جز من خداوندى نيست و حاكم عادل و ظلم نميكنم و امروز ميان شما به عدالت حكم ميكنم و حق ضعيف را از قوى ميگيرم و ظلمهاى مردم را بحسنات مبدل ميكنم و بر بخشندههاى مظلمهها ثواب مىدهم و نميگذرد از اين عقبه امروز ظالمى كه نزد او مظلمهء بوده باشد مگر مظلمهء كه صاحبش ببخشد و من او را ثواب بدهم پس بچسبيد بر يكديگر و مظلمههاى خود را طلب كنيد از هر كه ستمى بر شما كرده باشد در دنيا و من گواهم از براى شما بر ايشان و بس است گواهى من پس مظلومان ميگردند ظالمان را پيدا ميكنند و طلب مظلمههاى خود را از ايشان ميكنند و مدتها بر اين حال ميماند پس حال ايشان شديدتر مىشود و عرق ايشان بيشتر مىشود و بروايت ديگر عرق ايشان تا رانهاى ايشان مىآيد و فرياد و فغان ايشان بيشتر مىشود و بروايت ديگر اكثر ايشان آرزو ميكنند كه از سر مظالم خود بگذرند و از اين عقبه نجات بيابند پس منادى ندا كند ايشان را كه خاموش شويد و نداى پروردگار خود را بشنويد چون خاموش شوند ندا رسد كه حق تعالى ميفرمايد كه اگر ميخواهيد مظلمهها را به يكديگر به بخشيد و از اين عقبه بگذريد و
اگر نمىبخشيد مظلمههاى شما را ميگيريم پس اكثر ايشان شاد ميشوند مظلمهها را ميبخشند باميد آنكه از اين شدت نجات يابند و بعضى از ايشان ميگويند پروردگارا مظلمههاى ما بزرگتر است از آنكه ببخشيم پس ندا ميرسد برضوان خازن بهشت كه قصرى از نقره از قصرهاى بهشت و جنت الفردوس را بيارايد بانواع نعمتها و ظرفهاى طلا و نقره و حوريان و غلمان و در نظر ايشان جلوه دهند پس منادى ندا كند از جانب حقتعالى كه اى گروه خلايق سر بلند كنيد و اين قصر را مشاهده كنيد چون نظر كنند هر يك آرزو كنند كه آن قصر از او باشد پس منادى ندا كند كه اين قصر از كسى است كه عفو كند مظلمه مؤمنى را پس اكثر آنها عفو كنند و خلاص شوند و قليلى بمانند كه عفو نكنند پس حقتعالى فرمايد كه داخل بهشت من نميشود كسى كه مظلمهء احدى از مسلمانان در ذمه او باشد تا آنكه آن مظلمه را در وقت حساب از او بگيرند اى گروه خلايق مستعد شويد پس راه ايشان را ميگشايند كه بعرصهء حساب درآيند نزد عرش الهى و ديوانها گشاده گردد و ميزانها برپا شود و پيغمبران و ائمه كه شهداء و گواهان بر خلقند و هر امامى گواهى ميدهد بر اهل عالم خود كه در ميان ايشان قيام بامر الهى نموده است و ايشان را بسوى خداى خود خوانده است پس مردى از قريش گفت يا بن رسول اللّه هرگاه از براى مرد مؤمنى نزد كافرى مظلمه باشد چه چيز از كافر خواهد گرفت و حال آنكه او از اهل جهنم است حضرت فرمود كه مىاندازند از گناهان مسلمان به قدر آنچه از او بر كافر است پس كافر را عذاب
حق اليقين ( فارسى ) — صفحة 454
مساهمون: العلامة المجلسي
ص٤٥٤