بعضى گفتهاند معنى آيه آنست كه حوريان كه خدا بانس ميدهد انسى با او مقاربت نكرده است و آنچه بجن ميدهند جنى با او مقاربت نكرده و اين استدلال ضعيف است و توقف در اين باب اولى است .
فصل نهم در بيان احوال اطفال و مجانين و اشباه ايشانست
بدان كه خلافى نيست ميان اصحاب ما در آنكه اطفال مؤمنان با پدران خود در بهشت ميروند چنانچه حقتعالى فرموده است
وَ الَّذِينَ آمَنُوا وَ اتَّبَعَتْهُمْ ذُرِّيَّتُهُمْ بِإِيمانٍ أَلْحَقْنا بِهِمْ ذُرِّيَّتَهُمْ وَ ما أَلَتْناهُمْ مِنْ عَمَلِهِمْ مِنْ شَيْءٍ
يعنى آنها كه ايمان آوردند و از پى ايشان رفتند ذريهء ايشان بسبب ايمان ايشان ملحق ساختيم بايشان ذريهء ايشان را و كم نكرديم از ثواب اعمال پدران به اين سبب چيزى را و احاديث بسيار وارد شده است كه اين آيه در باب اطفال مؤمنان نازل شده است كه ايشان را با پدران خود به بهشت مىبرند و بعضى گفتهاند مراد بالغانند كه عمل ايشان قاصر است از آنكه بدرجهء پدران برسند حقتعالى ايشان را به درجهء پدران ملحق ميگرداند بسبب ايمان پدران ايشان و اين را از ابن عباس روايت كردهاند و بعضى گفتهاند هر دو در آيه داخلند و اول اظهر و اشهر است .
و عامه روايت كردهاند از حضرت امير المؤمنين عليه السّلام كه رسول خدا فرمود كه مؤمنان و اولاد ايشان در بهشتند پس اين آيه را خواند و على بن ابراهيم از حضرت صادق عليه السّلام روايت كرده است كه اطفال شيعيان ما را حضرت فاطمه عليها سلام تربيت مىكند و بهديه ميدهد بپدران ايشان در قيامت و كلينى از حضرت صادق عليه السّلام روايت كرده است كه قاصر بودند فرزندان از عمل پدران ملحق ميگرداند پسران را بپدران تا ديدههاى ايشان روشن گردد و در نوادر راوندى از حضرت امام رضا عليه السّلام روايت كرده است كه تزويج مكنيد زن خوشروئى را كه فرزند نياورد بدرستى كه من مباهات ميكنم بشما بامتها در روز قيامت مگر نميدانى كه فرزندان در زير عرش رحمن ميباشند و استغفار ميكنند از براى پدران و محافظت مىكند ايشان
را ابراهيم و تربيت مىكند ايشان را ساره در كوهى از مشك و عنبر و زعفران و ابن بابويه در فقيه بسند صحيح از حضرت صادق عليه السّلام روايت كرده است كه چون طفلى از اطفال مؤمنان بميرد منادى ندا مىكند در ملكوت سماوات كه فلان پسر فلان مرد اگر يكى از پدر يا مادر و يا خويشان مؤمن ايشان مرده است به او ميدهند كه او را غذا دهد و الا به حضرت