حضرت امير المؤمنين و امام حسن عليه السّلام از جانب راست حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله و سلّم بايستند و حضرت فاطمه ( ع ) از جانب چپ آن حضرت پس امام حسين شهيد نزديك آيد حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله و سلّم او را بسينهء خود چسباند و بگويد فداى تو شوم اى حسين ديدهء تو روشن با دو ديدهء من درباره تو روشن باد و از جانب راست حضرت امام حسين عليه السّلام حمزه سيد الشهداء باشد و از جانب چپ او جعفر طيار و محسن را حضرت خديجه و فاطمه بنت اسد مادر امير المؤمنين برداشته بياورند فرياد كنان و حضرت فاطمه آيهاى تلاوت فرمايد كه اينست ترجمهء ظاهر لفظش اينست آن روز كه بشما وعده ميدادند امروز مىيابد هر نفسى آنچه كرده است از كار خير حاضر گردانيده شده و آنچه كرده است از كار بد آرزو مىكند كه كاش ميان او و آن كار زشت او فاصلهء دورى باشد پس حضرت امام جعفر صادق عليه السّلام بسيار گريست و فرمود كه روشن مباد ديدهاى كه نزد ذكر اين قصه گريان نگردد پس مفضل گريست و گفت اى مولاى من چه ثواب دارد گريستن بر ايشان فرمود كه غير متناهى اگر شيعه باشد مفضل پرسيد كه ديگر چه خواهد شد پس فرمود كه حضرت فاطمه برخيزد و گويد خداوندا وفا كن بوعدهاى كه با من كردهاى در باب آنها كه بر من ظلم كردهاند و حق مرا غصب كردند و مرا زدند و بجزع آوردند بستمهائى كه بر جميع فرزندان من كردند پس بگريند بر او ملائكهء آسمانهاى هفتگانه و حاملان عرش الهى و هر كه در دنيا است و هر كه در تحت الثرى است همگى خروش برآورند پس نماند احدى از كشندگان ما و ستمكاران بر ما و آنها كه راضى بودند بستمهاى ما مگر هزار مرتبه در آن روز كشته شوند مفضل گويد كه عرض كردم كه اى مولاى من جمعى از شيعيان شما هستند كه قائل نيستند كه شما و دوستان شما و دشمنان شما در آن روز زنده خواهيد شد فرمود كه مگر نشنيدهاند سخن جد ما رسول اللّه را و سخن ما اهل بيت را كه مكرر خبر دادهايم از رجعت مگر نشنيدهاند اين آيه را كه
وَ لَنُذِيقَنَّهُمْ مِنَ الْعَذابِ الْأَدْنى دُونَ الْعَذابِ الْأَكْبَرِ
فرمود كه عذاب پستتر عذاب رجعت است و عذاب بزرگتر عذاب قيامت است پس حضرت فرمود كه پس جمعى از شيعيان كه در شناخت ما تقصير كردهاند ميگويند كه معنى رجعت آنست كه پادشاهى بما برگردد و مهدى ما پادشاهى كند واى بر ايشان كى پادشاهى دين و دنيا را از ما گرفته است تا بما برگردد و پادشاهى نبوت و امامت و وصايت هميشه با ما است اى مفضل اگر تدبر نمايند شيعيان ما
در قرآن هرآينه در فضيلت ما شك نكنند مگر نشنيدهاند