و در قصهء يحيى بن زكريا گفته است
فَهَبْ لِي مِنْ لَدُنْكَ وَلِيًّا يَرِثُنِي وَ يَرِثُ مِنْ آلِ يَعْقُوبَ
يعنى پروردگارا مرا ببخش وليى كه ميراث ببرد از من و از آل يعقوب و فرموده است
وَ أُولُوا
الْأَرْحامِ بَعْضُهُمْ أَوْلى بِبَعْضٍ فِي كِتابِ اللَّهِ
يعنى حق خويشان رحمى بعضى اولايند ببعضى در كتاب خدا پس حضرت آيات ميراث را كه حقتعالى از براى جميع مسلمانان بيان فرموده خواند پس گفت مىگوئيد مرا بهرهاى و ميراثى نيست از پدرم و ميان من و پدرم رحم و خويشى نيست آيا مخصوص كرده است خدا شما را بآيات ميراث و من و پدرم را از آنها بيرون كرده است يا آنكه مىگوئيد كه من و پدرم از اهل يك ملت نيستيم و به اين سبب من از او ميراث نميبرم يا شما داناتريد بعام و خاص قرآن از پدرم و پسر عمم پس چون فاطمه ديد كه از منافقان صدائى برنيامد خطاب كرد به ابو بكر كه بگير امروز فدك را بىمعارضى و منازعى تا روز حشر تو را ملاقات كنم و در مقام حساب از تو سؤال كنند پس نيكو حكمكنندهايست خدا و طلب كنندهء حق محمد است و وعدهگاه قيامتست و در قيامت زيانكار خواهيد شد و ندامت فايده نخواهد بخشيد و هر چيزى را قرار گاهى هست و بعد از آن خواهيد دانستن كه كيست آنكه مىآيد بسوى او عذاب خواركننده و حلول مىكند بر او عذاب ابدى پس خطاب بانصار نمود و گفت اى گروه شجاعان كه خود را ياوران ملت مىدانيد اين چه سستى است كه در گرفتن حق من مىكنيد و اين چه تغافليست در ستمى كه در حق من مىرود و مينمائيد آيا پدر من كه رسول خدا است نگفت كه بايد حرمت هر كس را در حق فرزندانش رعايت كنند خوش زود راضى ببدعتها شديد و دست از حمايت ملت پيغمبر خود برداشتيد و حال آنكه طاقت آنچه من از شما طلب ميكنم داريد و قوت بر يارى من در شما هست و اگر ميگوئيد كه محمد فوت شد آن مصيبتى بود كه اثر آن در آسمان و زمين و كوه و دشت و صحرا ظاهر شد و ستارهها بسبب آن تيره گرديد و حرمتها ضايع شد و از آن مصيبتى عظيمتر نميباشد اما اين سبب آن نميشود كه شما از دين برگرديد حقتعالى ميفرمايد و نيست محمد مگر رسولى كه گذشته است پيش از او رسولان آيا اگر او بميرد يا كشته شود شما از دين برخواهيد گشت و هر كه از دين برگردد به خدا هيچ ضررى نميرساند و به زودى خواهد داد حقتعالى جزاى شكر كنندگان را از فرزندان قبيله آيا بستم ميراث پدرم را از من بگيرند و شما ببينيد و شنويد و مجتمع باشيد و عدد بسيار و اسلحه كارزار و قوت و شوكت داشته باشيد و شما را بنصرت خود دعوت كنم اجابت ننمائيد و ناله مرا بشنويد و فريادرسى نكنيد و حال آنكه شما موصوف بوديد بشجاعت و مردانگى و معروف بوديد بصلاح و فرزانگى با قبايل عرب مقاتلهها كرديد و در معركهها تعبها كشيديد هر امرى كه ميكرديم اطاعت ميكرديد و قدم از قدم ما برنمىداشتيد تا آنكه ببركت ما حقتعالى