[ سند پنجم ]
پسرم ، صاحبدولت ، عنايت ، عطوفت ، بر مبناى فرمايش سرورم ، حضرات شاهزادههاى معلوم عالى ايران از دارالسعادت عبور كرده و به جانب حجاز عزيمت كردند . ايشان در دارالسعادت دو نفر مستفرشه جاريه « 1 » خود را در حين مسافرت به جا گذاشتند . ايشان در يك محل امن اسكان داده شوند . التماس شده است كه مقدارى معين پول ، براى تأمين معاش آنها تعيين شود . بر اين مبنا براى هر كدام از مرقومهها ، 750 قروش و جمعاً 1500 قروش معاش تخصيص دهيد . تحقيق شده و اقتضا افادات تقرير شده است كه چون مرقومهها ، خيلى در مضيقه هستند و به عنوان مسافرت مقيم مىباشند ، در يك محل مستقل ، خانهاى براى آنها تدارك ديده شود تا آنها با مبلغ مزبور ، خود را اداره كنند ؛ چون ايشان مهمان سلطنت سنيّه و زير سايه شوكت وايه حضرت ملوكانه هستند . و اين در شأن عاطفت نشان حضرت شاهانه نيست كه آنان در مضيقه زندگى كنند بنابرآن اگر از طرف شاهانه فرمايش شود ، از غرّه رمضان شريف 1500 قروش به معاش مذكورين اضافه شود كه با موافق اداره سنيّه جمعاً 3000 قروش خواهد بود . اجراى اقتضاى اين امر فرموده شود . با اين بيان به ترقيم تذكره ثناورى « 2 » مبادرت شده است . سرورم .
[ حاشيه ] : عرض چاكر حقير شما اين است كه : رسيده و تعظيم شده است . اين تذكره سامى به خاك پاى مبارك حضرت همايون و مسعود ملوكانه عرض و تقديم شد . فرمايش جناب شهريارِ شوكتاثر اين است كه بر مبناى اين توضيحات ، كسب اذن مىشود كه از غره رمضان شريف به بعد 1500 قروش به معاش مذكورين اضافه شده ، جمعاً 3000 قروش ابلاغ شود . در اين خصوص عادتاً اراده احسان از
هامش
( 1 ) . زنان صيغهاى .
( 2 ) . نامه همراه با مدح .