نوادگان مرحوم سيد آقاى كشفى مهريزى ، در مهر 1348 ش در يزد متولّد شد . وى در سال 1371 ش درجهء كارشناسى زمينشناسى را از دانشگاه فردوسى مشهد دريافت كرد . وى بيشتر به سرودن شعر در قالب غزل مىپردازد و شعر نو و قالبهاى ديگر شعرى را نيز تجربه كرده است .
اشعار زير دربارهء شفا يافتن كودكى نابينا در حرم حضرت رضا ( ع ) است كه شاعر خود به چشم ديده و آن را به رشتهء تحرير درآورده است :
رضا ( ع ) اعجاز تو از چيست ؟
در آن غربت كه طوسش نيز مىنامند * اميرى خفته در خاك است . . .
فضاى شهر عِطرآگين * شبى روحانى و شيرين
چراغ خانه پرنور است * يكى گويد كه امشب عرش پرنور است
مگر خورشيد در آنسوى عالم نيست ؟ * چرا سقف فلك اينگونه گلگون است ؟ ! . . .
*
ستاره از جبين آسمان با ناز مىگويد : * كه اين سيماى پرنور رضا ، آئينهء نور است ؟ ! . . .
حرم غرق شقايقها * ضريحش كعبهء دلها
رضا ( ع ) نور على نور است . . .
*
كنار پنجرهء فولاد يكدم ايست * توقف كن . . .
ببين آماج مرد و زن * جوان و پير