سخنسازى . 4 . مبالغه در ايجاز مخل و ايجاد زبانى خارجى . 5 . مبالغه و افراط در خصوصيات سبك عراقى . 6 . بهرهگيرى از محيط اطراف براى آفريدن تشبيه و مضمون . 7 . بازى با كلمات . 8 . تكرار قافيه . 9 . توجه به بعضى آرايشهاى ادبى و صنعتگريهاى خاص . 10 . به كار بردن زبان عاميانه . مهمترين و مشهورترين خصوصيات اين سبك پيچيدگى و غرابت و بيگانگى معانى است . « 1 »
هامش
( 1 ) . به نقل از كتاب « دربارهء ادبيات و نقد ادبى جلد دوم نگارش دكتر خسرو فرشيدورد » و « از صبا تا نيما تأليف يحيى آرينپور » .