- اصطلاحات شما ، چون اصطلاحات نمايهاى
( index term )
هستند ، يعنى براى توصيف كردن و باز نمودن مفاهيم و محتواى مدارك استخدام مىشوند و به كار مىآيند حتىالامكان بايد به صورت تكواژه ( يا اصطلاح بسيط -
( uniterm
) باشند ، تا بر يك مفهوم معين و محدود دلالت كنند و قابليت تركيب و همارايى با مفاهيم ديگر را در سطح وسيعترى داشته باشند .
- اگر اصطلاح مقدماتى شما ، به تنهايى براى رساندن مفهوم كافى نيست ، براى آن توضيحى برگزينيد و با يادداشت دامنه آن را رسا كنيد و يا كاربرد آن را معلوم نماييد .
- اگر اصطلاح مورد نظر مشترك و يا مشتبه است ، از ساير موارد مشترك آن را ممتاز كنيد و با توضيحگر ( - ) وجه امتياز آن را بيان نماييد .
- اگر مفهومى با شكل عبارت معروف است ، به همان صورت معروف به كار ببريد ؛ مانند قاعدهء « الجمع مهما امكن اولى من الطرح » و مانند : كليه قواعد اصولى و قواعد فقهى و . . . .
- اسامى اشخاص ، سازمانها ، اماكن را در صورت لزوم ، بدون دخل و تصرف و همانطور كه به كار مىروند ، به كار ببريد .
- هميشه در صدد ايجاد انسجام و يكدستى كارها باشيد و از به وجود آوردن زمينههاى تناقض پرهيز كنيد .
. . بنابراين در واژههايى كه املاى متفاوت دارند ، رايجترين و درستترين آن را انتخاب كنيد .
. . اشتباهات املايى ، خطا در كدگذارى و اصولا تفاوتهاى خيلى جزئى ، از قبيل اضافه كردن يك نقطه يا ويرگول ، در صحت و سقم ورود اطلاعات تأثير مستقيم خواهد گذاشت . اگر « علما » را « علماء » بنويسيد دو ورودى ايجاد كردهايد ، سهلانگارى در كنترل و دقّت كارها ، گاه خللهاى جبرانناپذيرى را ايجاد مىكند ، هر آنچه به رايانه بسپارند ، همان را با دقت به شما خواهد داد و هرگز اشتباهات ورود اطلاعات ما را اصلاح نخواهد كرد .
- هر مفهومى را كه در متن قرار گرفته است ، جزء اصطلاحات نمايهاى قرار ندهيد ، عموما موارد ذيل در گزينش اصطلاحات دخيلاند ، آنها را مورد توجه قرار دهيد .
1 - مفاهيمى كه دليل عمده بر نگارش مدرك باشند .
2 - مفاهيمى كه وجود مدرك به آنها متكى است .
3 - مفاهيمى كه محتواى مدرك را بنمايانند ، و در واقع مترجم و منتقلكنندهء محتواى مدرك باشند .
4 - مفاهيمى كه پيام اصلى نويسنده باشند .
2 - استاندارد مورد توجه در تدوين اصطلاحنامه علوم اسلامى
در تهيه اين اصطلاحنامه ، علاوه بر مطالعه متون و منابع مختلف جهانى در زمينه قواعد و اصول