235 [ مژده اى دل كه مسيحانفسى مىآيد ]
1 مژده اى دل كه مسيحانفسى مىآيد * كه ز انفاس خوشش بوى كسى مىآيد
2 در غم هجر مكن ناله و فرياد كه دوش * زدهام فالى و فرياد رسى مىآيد
3 ز آتش وادى ايمن نه منم خرم و بس * موسى اينجا به اميد قَبَسى مىآيد
4 هيچكس نيست كه در كوى تواش كارى نيست * هركس آنجا به طريق هوسى مىآيد
5 كس ندانست كه منزلگه معشوق كجاست * اين قدر هست كه بانگ جرسى مىآيد
6 خبر بلبل اين باغ مپرسيد كه من * نالهاى مىشنوم كز قفسى مىآيد
7 دوست را گر سر پرسيدن بيمارِ غم است * گو بران خوش كه هنوزش نفسى مىآيد
8 جرعهاى ده كه به ميخانهء ارباب كرم * هر حريفى ز پى مُلتمَسى مىآيد
9 يار دارد سرِ صيد دل « حافظ » ياران * شاهبازى به شكار مگسى مىآيد