تخطي إلى المحتوى الرئيسي

ديوان كامل و جامع هديه حافظ ( فارسى ) — صفحة 698

مساهمون:

ص٦٩٨
اى خلعت ملك بر تو زيبا * وى غرهء دولت تو غرّا اى آمده نوعروس دولت * بر شكل و شمايل تو شيدا انوار شكوه شهريارى * از روى مباركت هويدا بر قامت حشمت تو كوتاه * اين اطلس نيلگون و الا بگذشت صداى صيت عدلت * از سقف نهم رواق خضرا بر شادى مجلس تو خورشيد * هر لحظه كشيده جام صهبا تا روى مبارك تو بيند * نرگس همه ديده گشته عمدا از بهر قبولت از بن گوش * لؤلوى خوشاب گشته لالا در قصر تو چرخ آستانى * كيوان به در تو پاسبانى تا باد خداى باد يارت * جز عيش مباد هيچ كارت هر آرزويى كه در دل آيد * جز عيش مباد هيچ كارت توفيق رفيق در يمينت * تأييد نديم در يسارت نصرت كه مباد از تو خالى * در رزم كمينه دستيارت اقبال كه باد با تو داريم * در بزم رهينه پرده‌دارت آراسته چون بهشت گيتى * از كوشش تيغ آبدارت تا چرخ بپاست دور دورت * تا دهر بجاست كار كارت جاويد به عون جاه و عزت * بادا همه چيز بر قرارت آسوده چو حافظند خُلقان * در سايهء بخت كامكارت كارت همه حفظ ملك و دين باد * تا باد هميشه اين‌چنين باد
حضرت على ( ع ) فرمود : كسى كه دانشمندى را محترم شمارد همانا خداى خويش را محترم شمرده است . الحياة / ج 2 / ص 271

( ترجيع‌بند )

[ اى داده بباد دوستدارى . . . ]

اى داده بباد دوستدارى * اين بود وفا و عهد يارى آخر دل ريش دردمندم * تا چند بدست غم سپارى از زلف تو حاصلى نديدم * جز شيفتگى و بىقرارى اى جان عزيز بر ضعيفان * تا چند كنى جفا و خوارى هرچند كه سوختى به جورم * كردم من خسته سازگارى گفتم مگر از سر ترحّم * دست از ستم و جفا بدارى چون نيست اميد آنكه روزى * بر عاشق خسته رحمت آرى آن به كه ز صبر رخ نتابم * باشد كه مراد دل بيابم