تخطي إلى المحتوى الرئيسي

ديوان حافظ ناشنيده پند ( فارسى ) — صفحة 1476

مساهمون:

ص١٤٧٦

اين چه شوريست . . .

غزل شمارهء 365 1 اين چه شوريست كه در دور قمر مىبينم . . . شايد حافظ اين غزل را در اوائل شاعرى خود و قبل از پختگى طبع يعنى در روزگار جوانى سروده ، بدين سبب است كه با ساير غزلهايش كه در اوج شيوائى و زيبائيست تفاوتهايى دارد و با توجه به همين اصل ، اغلب نسخه‌نويسان قديمى به تصور اينكه از حافظ نيست از نوشتن آن خوددارى كرده‌اند و توجه نداشته‌اند كه هيچ شاعرى در دوران اوّليه‌ئى كه به سخن‌سرائى مىپردازد ، استاد سخن نبوده و نياز به مرور زمان و ممارست در شعر و شاعرى داشته است و الزاما نظمهاى اوليه به پختگى شعرهاى بعدى او نخواهد بود . حائرى . 2 . . . سلاطين و امراء كه سرمشق و نمونهء كامل عيار مردمند ، خود به فساد منسوب بودند : ابو سعيد ، شيخ حسن را به طلاق زن معقودهء خود وادار و او را تزويج مىكند .