( 14 ) - آن تلخوش كه صوفى « امالخبائثش » خواند . يا : بنت العنب كه صوفى . . . ( يا ) . . . كه زاهد . . . ( ح ) .
( 15 ) - حافظ هومن - حافظ قدسى - زبدهء حافظ محمد على فروغى - سفينهء حافظ مسعود جنتى عطائى - حافظ خراباتى همايونفرخ - حافظ پژمان چاپ اول بروخيم 1318 ه . ش . - جلالى و دكتر نذير احمد - .
« زيرنويس » حافظ چاپ خلخالى - شرح سودى - حافظ يكتائى - شرح حافظ صادق على لكهنوى 1318 ه . ق . لكهنو هندوستان - بدر الشروح چاپ دهلى 1904 ميلادى ، و . . . : « عارف از پرتو مى راز نهانى دانست . . . » [ ح ] .
( 16 ) - تعويذ : دعائى كه نوشته و به گردن يا بازو بندند تا دفع چشم زخم و بلا كند ( فرهنگ فارسى دكتر محمد معين ) .
در ديوان حافظ قدسى شيرازى آمده است كه : « حافظ تو اين دعا ز كه آموختى كه يار . . . » .
( 17 ) - « ق [ يعنى حافظ قزوينى ] : آموختى كه بخت ؛ بخت چه نيازى به تعويذ دارد . » ؟ ! پژمان بختيارى ( لسان الغيب حافظ شيرازى ( چاپ پنجم ، 1345 ه . ش .
تهران ، به سرمايهء كتابخانهء ابن سينا ) « زيرنويس » ص 84 - ( ح ) .
( 18 ) - در نسخهء خطى پير حسين كاتب و بسيارى از نسخ خطى و چاپى معتبر ديوان حافظ به همين صورت نوشته شده يا بطبع رسيده است ، همچنين در « غزليات حافظ به تحقيق اديب برومند » چاپ 1367 ه . ش ( ص 467 ) نيز اين گونه اظهار نظر گرديده است : « . . .
« نظارگان بيچاره » بر « بيچارگان نظاره » ارجح است . » .
( 19 ) - « نسخهء پژمان » يعنى : « ديوان خواجه شمس الدين محمد حافظ شيرازى » - كتابفروشى يهودا « بروخيم » تهران 1318 ه . ش . به اهتمام حسين پژمان . ص 102 : « . . . تيره آن دل كه درو نور محبت نبود » .
( چندين نسخهء خطى و چاپى طرف اطمينان ملاحظه شد كه به همين
ديوان حافظ ناشنيده پند ( فارسى ) — صفحة 1434
مساهمون: شمس الدين حافظ
ص١٤٣٤