با عرض معذرت اشارهئى نشد ) .
اين بيت در حافظ قزوينى بعد از ده بيت ، مجددا نقل - يعنى تكرار - شده است ! ! ؛ . . . « خواجو ، در ساقىنامهء خود مىگويد :
« كه مىداند از فيلسوفان حى * كه جمشيد كى بود ؟ كاووس كى ؟
هماى و همايون - 16 حافظ با رندى در ساقىنامهء خود به خواجو چنين جواب مىدهد :
بيا ساقى آن مى كه عكسش ز جام . . .
بده تا بگويم به آواز نى . . .
دكتر سيروس شميسا ( از مقالهء « نكتهاى دربارهء ساقىنامهء حافظ ) ، مجلهء « آينده » سال هفتم - 1 و 2 ؛ فروردين و ارديبهشت 1360 - ص 43 .
توئى مهتر و « سلم » نام تو باد * به گيتى برآكنده كام تو باد
ميانه كز آغاز تيزى نمود * ز آتش مر او را دليرى فزود :
ورا « تور » خوانيم ، شير دلير * كجا ژنده پيلش نيارد به زير . . .
شاهنامهء فردوسى ( شاهنامه ) شاه : يكى از معانى شاه ، « بزرگ » است .
( شاه - بزرگ . . . فرهنگ نفيسى ) .
نامه : [ يعنى ] . . . كتاب . فرهنگ نفيسى ) .
شاهنامه - بزرگ كتاب ، كتاب بزرگ ، ( ح ) .
در ساقىنامه شش بيت مشهور آمده كه تصور مىرود حافظ آن را