اهتمام منصور مشفق ، انتشارات صفىعلى شاه ( تهران ) چاپ پنجم 1354 [ ه . ش ] سطر آخر صفحهء 367 ( مصرع دوم بيت هم كه مطلع غزل مىباشد چنين است : كه تا ناگه ز همديگر نمانيم . ) .
حافظ ق غ : كه خواهد شد بگوئيد اى رفيقان ( كه صحيح نيست به دليل آنكه قافيه غلط است ) ، در « توضيحات » - اواخر همين كتاب كه براى آن فهرست هم تنظيم شده - به مقالهء : « مرحوم قزوينى . . . به راه خطا رفته » مراجعه فرمائيد .
حافظ ق غ : ز يمن همتش كارى گشايد .
كه فال من : « مگذار مرا تنها » آمد . ( لا تذرنى . . . سورة الانبياء - 89 - ) .
اين بيت در حافظ ق غ ، نيست .
. . . « خواجو » در مثنوى هماى و همايون گويد :
چو ماهىّ كلكش زند دم زيم * دهد عقل كل ، شرح نون و القلم
ص 12 واضح است كه [ موضوع ] مقايسهء اشعار اين دو بزرگوار [ خواجوى كرمانى ، حافظ شيرازى ] . . . محتاج به مقالهء مفصلى است . » دكتر شميسا ( سيروس ) ، مجلهء « آينده » ، فروردين و ارديبهشت 1360 ، سال 7 ، شمارهء 1 و 2 - ص 42 .
حافظ ق غ : كه نغز شعر و مغز جان اجزاست ( صحيح نيست ) در حافظ خانلرى : « كه مغز شعر نغز و جان اجزاست » [ درست مىباشد ] .
نه آن آهو . . . ( حافظ ق غ ) .
. . . « مصراع اول مطلع غزل معروف مولانا [ كه در يكى دو صفحه قبل در زيرنويس نقل شد ] : بيا تا قدر يكديگر بدانيم . . . » . ( نشر دانش - بهمن و اسفند 1367 - ص 34 ) مقالهء « دكتر مهدى نوريان » .