گر جلوه مىنمائى و گر طعنه مىزنى - * ما نيستيم معتقد شيخ خودپسند
، حافظ قزوينى . ( . . . نسخ خانلرى و پير حسين كاتب : « گر طيره مىنمائى » - « مرد خودپسند » ؛ . . . « طيره » بر « جلوه » مرجح است . زيرا « جلوه نمودن و طعنه زدن » دو كار نامتناسب است و با فحواى مصراع دوم سازش ندارد ولى « گر طيره » يعنى اگر خشمگين مىشوى و طعنه مىزنى كه هر دو حالت حكايت از خودپسندى مىكند با مفهوم مصرع بعد هم آهنگى دارد . . . « مرد خودپسند » در نسخ پير حسين و خانلرى بر « شيخ خودپسند » در نسخهء قزوينى برترى دارد چون در اين غزل صحبت از يار است و موضوع « شيخ » مطرح نمىباشد اضافه بر اين « شيخ خود . . . » التقاى دو « خ » را دربردارد كه فصيح نيست . ص 381 غزليات حافظ ، تحقيق اديب برومند ، سال 1367 .