حافظ ق غ :
خون چكيد از شاخ گل باد بهاران را چه شد .
( . . . هيچگاه از شاخ گل خون نمىچكد . . . در مكتوب . . . گل بگشت از رنگ خود آمده است . قاآنى هم . . . همين را پسنديده است . ايرج افشار ، سال ششم يغما ص 74 ) .
در مورد اين مصراع در همين زيرنويس شمارهء ( 1 ) هم اشارهئى داريم و بايد افزود كه مصراع :
« گل بگشت از رنگ خود باد بهاران را چه شد »
در نسخى قابل اطمينان و طرف اعتماد و نيز معتبر آمده است كه از آن جمله است : « پرويز ناتل خانلرى » ، « پير حسين كاتب » ، دكتر يحيى قريب » ، « سيد ابو القاسم انجوى شيرازى » ، « اديب برومند » ، « شرح غزلها نوشتهء دكتر حسينعلى هروى » ، : ديوان حافظ خطى قديمى نسخه 805 هجرى دكتر ركن الدين همايونفرخ . و « ديوان حافظ از سيد على محمد رفيعى در 712 صفحه وزيرى - 1372 شمسى » تهران ، انتشاراتى « ستارگان » .
ديوان شاعر ساحر ، ص 131 : « زهره ساز خود . . . » ! . ( راجع به ديوان شاعر ساحر كه در تصحيح و تنقيح نسخهء خطى 805 فراهم آمده و طبع شده است از دوست گرامى و دانشمندم جناب دكتر همايونفرخ تمنا مىكنم كه در چاپهاى بعدى ، غزلها را دقيقا به ترتيب حروف الفبا تنظيم فرمايند گرچه در اين مورد بايد زحمتى بسيار را مجددا متحمل شوند . با معذرت خواهى از معظم له . ) .