همام تبريزى : كسى به حسن و ملاحت به يار ما نرسد . . . كه تا كنم دعوى . « آينهء حافظ و حافظ آينه » ، محمد رضا تاجدينى ، ص 122 حافظ ق غ : « دلا ز رنج حسودان مرنج و واثق باش . » .
( . . .
« دلا ز طعن حسودان مرنج و دل خوشدار »
[ نوشتهء نسخهء پير حسين كاتب ] بر ضبط نسخ ق و خ [ قزوينى و خانلرى ] برترى دارد ، زيرا به سياق سخن حافظ نزديكتر است و وجود واژهء « خوش » در مصرع اول ، با « بد » در مصرع دوم « صنعت تضاد » را نشان مىدهد . استاد اديب برومند ، غزليات حافظ ، ناشر : پاژنگ ، 1367 ش . ص 339 ) .
حافظ 805 هجرى ، و : ديوان شاعر ساحر : « دلا ز خبث حسودان مرنج و ايمن باش . » .
« بديهى است براى حسود ( خبث طينت ) شايستهتر است . » [ همچنين ] واثق : « اين واژه به معنى اطمينانكننده و مطمئن و معتمدست ؛ بنابراين « ايمن بودن از حسود » بهترست . » ( دكتر ركن الدين همايونفرخ ديوان شاعر ساحر - چاپ اول : 1371 ، ص 113 بيت آخر ( مقطع ) : « بسوخت حافظ و . . . شرح غصهء او . » ( نسخهء 805 ) . - « . . . غصه با « سوختن » مناسبت دارد ، نه با قصه » . همايونفرخ ، شاعر ساحر ، ص 113 ( حافظ علامه قزوينى و دكتر غنى : بسوخت حافظ و . . . شرح قصّهء او ) .