تضمين فرموده است .
حافظ ق . غ : در گوش دل فروخوان تا زر نهان ندارد ( . . . دل كه زر ندارد . . . اشارهء خواجه به « زرك » هاى ميان گل يا غنچهء آنست . . . ز آنكه چون گل اگر زرم بودى ( ابن يمين ) . . . سابقهء زر داشتن گل در ادبيات فارسى نيز فراوان است . . . زر از بهاى مى اكنون چو گل دريغ مدار ( حافظ )
چو گل گر خُردهاى دارى خدا را صرف عشرت كن * كه قارون را غلطها داد سوداى زراندوزى
( انجوى شيرازى - ديوان خواجه حافظ - صفحهء 123 ببعد ) : در گوش گل فروخوان تا زر نهان ندارد « حافظ انجوى » ( اين نوشته بطور كامل در « توضيحات » تحت عنوان مرحوم قزوينى به راه خطا رفته نقل شده است . )