به سال درگذشت خواجه كه بعضى از حافظ شناسان « 792 » نوشتهاند استاد محيط توضيحاتى مرقوم داشتهاند كه بسيار خلاصه و فشردهء آن ، چنين خواهد بود : در مقدمهء محمد گلندام اين قطعه آمده است :
به سال « با » و « صاد » و « ذال » ابجد * ز روز هجرت ميمون احمد
به خاك پاك او چون برگذشتم * نگه كردم صفا و نور مرقد
و اين سه حرف به حساب جمل ( ابجد ) 792 مىشود و اين تاريخ ساليست كه گلندام از اصفهان به شيراز آمده و آرامگاه خواجه را زيارت كرده است - چون در وسط اين دو بيت ، اين بيت هم هست :
« بسوى جنت اعلى روان شد * فريد عصر ، شمس الدين محمد »
بعضى تصور فرمودهاند اين قطعه ، خواننده را دلالت مىنمايد بتاريخ وفات حافظ ! در صورتى كه اين بيت اضافى فقط اشارهايست به « در قيد حيات نبودن حافظ » در آن سال - همين و همين - بدليل اينكه در بالاى همين قطعه بطور واضح و خوانا و آشكار ، نوشته است : « . . . . در تاريخ شهور سنهء احدى و تسعين و سبعمائة ( 791 ) وديعهء حيات به موكلان قضا و قدر سپرد و روح پاكش . . . پس از مفارقت بدن همخوابهء پاكيزه رويان حور العين گشت . . . » .
( در خاتمه در تأييد نظريهء محيط طباطبائى ، در « ديوان حافظ » نسخهء 805 هجرى ، ( كهنترين نسخه ) از انتشارات سال 1367 شمسى « مؤسسهء باورداران » تهران - كه اين ديوان خطى ، « سيزده سال پس از درگذشت حافظ به رشتهء تحرير درآمده است » ، در مقدمهء محمد گلندام ، عينا همين تاريخى كه در سطور بالا نقل كرديم نوشته شده است بدين ترتيب : « . . . در تاريخ سنهء احدى و تسعين و سبعمائة وديعت حيات به موكلان قضا و قدر سپرد . . . » .