غزل 378 [ ما نگوييم بد و ميل به ناحق نكنيم ]
1 ما نگوييم بد و ميل به ناحق نكنيم * جامهى كس سيه و دلق خود ازرق نكنيم
2 عيب درويش و توانگر به كموبيش بد است * كار بد مصلحت آن است كه مطلق نكنيم
3 رقم مغلطه بر دفتر دانش نزنيم * سرّ حق بر ورق شعبده ملحق نكنيم
4 شاه اگر جرعهء رندان نه به حرمت نوشد * التفاتش به مى صاف مروّق نكنيم
5 خوش برانيم جهان در نظر راهروان * فكر اسب سيه و زين مغرّق نكنيم
6 آسمان كشتى ارباب هنر مىشكند * تكيه آن به كه بر اين بحر معلّق نكنيم
7 گر بدى گفت حسودى و رفيقى رنجيد * گو تو خوش باش كه ما گوش به احمق نكنيم
8 حافظ ار خصم خطا گفت نگيريم بر او * ور به حق گفت جدل با سخن حق نكنيم