غزل 335 [ در خرابات مغان گر گذر افتد بازم ]
1 در خرابات مغان گر گذر افتد بازم * حاصل خرقه و سجاده روان دربازم
2 حلقهى توبه گر امروز چو زهاد زنم * خازن ميكده فردا نكند در بازم
3 ور چو پروانه دهد دست فراغ بالى * جز بدان عارض شمعى نبود پروازم
4 صحبت حور نخواهم كه بود عين قصور * با خيال تو اگر با دگرى پردازم
5 سر سوداى تو در سينه بماندى پنهان * چشم تردامن اگر فاش نكردى رازم
6 مرغسان از قفس خاك هوايى گشتم * به هوايى كه مگر صيد كند شهبازم
7 همچو چنگ ار به كنارى ندهى كام دلم * از لب خويش چو نى يك نفسى بنوازم
8 ماجراى دل خون گشته نگويم با كس * زان كه جز تيغ غمت نيست كسى دمسازم
9 گر به هر موى سرى بر تن حافظ باشد * همچو زلفت همه را در قدمت اندازم