غزل 323 [ ز دست كوته خود زير بارم ]
1 ز دست كوته خود زير بارم * كه از بالابلندان شرمسارم
2 مگر زنجير مويى گيردم دست * و گرنه سر به شيدايى برآرم
3 ز چشم من بپرس اوضاع گردون * كه شب تا روز اختر مىشمارم
4 بدين شكرانه مىبوسم لب جام * كه كرد آگه ز راز روزگارم
5 اگر گفتم دعاى مىفروشان * چه باشد حق نعمت مىگزارم
6 من از بازوى خود دارم بسى شكر * كه زور مردمآزارى ندارم
7 سرى دارم چو حافظ مست ليكن * به لطف آن سرى اميدوارم