غزل 261 [ درآ كه در دل خسته توان درآيد باز ]
1 درآ كه در دل خسته توان درآيد باز * بيا كه در تن مرده روان درآيد باز
2 بيا كه فرقت تو چشم من چنان در بست * كه فتح باب وصالت مگر گشايد باز
3 غمى كه چون سپه زنگ ملك دل بگرفت * ز خيل شادى روم رخت زدايد باز
4 به پيش آينهى دل هر آنچه مىدارم * به جز خيال جمالت نمىنمايد باز
5 بدان مثل كه شب آبستن است روز از تو * ستاره مىشمرم تا كه شب چه زايد باز
6 بيا كه بلبل مطبوع خاطر حافظ * به بوى گلبن وصل تو مىسرايد باز