غزل 195 [ غلام نرگس مست تو تاجدارانند ]
1 غلام نرگس مست تو تاجدارانند * خراب بادهى لعل تو هوشيارانند
2 تو را صبا و مرا آب ديده شد غمّاز * و گر نه عاشق و معشوق رازدارانند
3 ز زير زلف دو تا چون گذر كنى بنگر * كه از يمين و يسارت چه سوگوارانند
4 گذار كن چو صبا بر بنفشه زار و ببين * كه از تطاول زلفت چه بىقرارانند
5 نصيب ماست بهشت اى خداشناس برو * كه مستحق كرامت گناهكارانند
6 نه من بر آن گل عارض غزل سرايم و بس * كه عندليب تو از هر طرف هزارانند
7 تو دستگير شو اى خضر پى خجسته كه من * پياده مىروم و همرهان سوارانند
8 بيا به ميكده و چهره ارغوانى كن * مرو به صومعه كان جا سياهكارانند
9 خلاص حافظ از آن زلف تاب دار مباد * كه بستگان كمند تو رستگارانند