غزل 176 [ سحرم دولت بيدار به بالين آمد ]
1 سحرم دولت بيدار به بالين آمد * گفت برخيز كه آن خسرو شيرين آمد
2 قدحى دركش و سر خوش به تماشا بخرام * تا ببينى كه نگارت به چه آيين آمد
3 مژدگانى بده اى خلوتى نافهگشاى * كه ز صحراى ختن آهوى مشكين آمد
4 گريه آبى به رخ سوختگان بازآورد * ناله فريادرس عاشق مسكين آمد
5 مرغ دل باز هوادار كمان ابرويى است * اى كبوتر نگران باش كه شاهين آمد
6 ساقيا مى بده و غم مخور از دشمن و دوست * كه به كام دل ما آن بشد و اين آمد
7 رسم بدعهدى ايام چو ديد ابر بهار * گريهاش بر سمن و سنبل و نسرين آمد
8 چون صبا گفتهى حافظ بشنيد از بلبل * عنبرافشان به تماشاى رياحين آمد