غزل 164 [ نفس باد صبا مشكفشان خواهد شد ]
1 نفس باد صبا مشكفشان خواهد شد * عالم پير دگرباره جوان خواهد شد
2 ارغوان جام عقيقى به سمن خواهد داد * چشم نرگس به شقايق نگران خواهد شد
3 اين تطاول كه كشيد از غم هجران بلبل * تا سراپرده گل نعرهزنان خواهد شد
4 گر ز مسجد به خرابات شدم خرده مگير * مجلس وعظ دراز است و زمان خواهد شد
5 اى دل ار عشرت امروز به فردا فكنى * مايهى نقد بقا را كه ضَمان خواهد شد
6 ماه شعبان منه از دست قدح كاين خورشيد * از نظر تا شب عيد رمضان خواهد شد
7 گل عزيز است غنيمت شمريدش صحبت * كه به باغ آمد از اين راه و از آن خواهد شد
8 مطربا مجلس انس است غزل خوان و سرود * چند گويى كه چنين رفت و چنان خواهد شد
9 حافظ از بهر تو آمد سوى اقليم وجود * قدمى نِه به وداعش كه روان خواهد شد