مؤلّف گويد كه : از اين حديث معلوم مىشود كه در زيارت حضرت رسول صلى الله عليه و آله صدا بلند نبايد كرد ، و چون از احاديث ظاهر مىشود كه اكرام ائمهء طاهرين عليهم السلام مثل اكرام ايشان لازم است ، پس در زيارات ائمه عليهم السلام بهتر آن است كه اين رعايت بكنند .
هشتم : آنكه با موزه « 1 » و كفش و نعلين داخل روضه نشوند ، و عمومات تعظيم بر اين دلالت دارد ، و آيه كريمهء « فَاخْلَعْ نَعْلَيْكَ إنَّكَ بِالْوادِ المُقَدَّسِ طُوىً » « 2 » مؤيّد است « 3 » ؛ خصوصاً در روضه حضرت اميرالمؤمنين و حضرت امام حسين - صلوات اللَّه عليهما - ، كه در حديث وارد شده است كه شجرهء موسى عليه السلام در كربلا بوده « 4 » و نجف قطعهاى است از كوه طور « 5 » . بلكه بهتر آن است كه چون نزديك هر روضه شوند پا را برهنه كنند « 6 » ؛ چنانچه در بعضى از زيارات مخصوصه خواهد آمد « 7 » . و عمومات اكرام و اعظام ظاهراً كافى باشد در استحباب آن در سائر زيارات كه به خصوص در آنهاوارد نشده است .
نهم : آنكه در وقت زيارت به نزديك ضريح مقدّس برود با خضوع و خشوع و وقار ، و پشت به قبله و رو به معصوم - صلوات اللَّه عليه - بايستد ؛ چنانچه در زيارات منقوله مذكور خواهد شد « 8 » .
و امّا زيارت غير معصوم ، جمعى را اعتقاد آن است كه در زيارت ايشان رو به قبله
هامش
( 1 ) - نوعى كفش و پا افزار كه تا زير زانو را مىگرفته ، چكمه . .
( 2 ) - طه : 12 . .
( 3 ) - بحارالانوار : 100 / 125 ، موسوعة زيارات المعصومين عليهم السلام : 5 / 36 - 37 ش 1649 . .
( 4 ) - نگاه كن : ص 269 . .
( 5 ) - نگاه كن ص 91 . .
( 6 ) - نگاه كن : كامل الزيارات : 133 ب 49 ذيل ح 4 وص 310 ب 102 ضمن ح 2 ، بحارالانوار : 101 / 142 ح 13 وص 171 ح 23 ، موسوعة زيارات المعصومين عليهم السلام : 2 / 60 ش 535 ، وج 3 / 114 ش 884 ، وص 235 ش 1118 . .
( 7 ) - نگاه كن : ص 309 وص 331 . .
( 8 ) - نگاه كن : ص 333 . .