و . جديت در تحصيل و تدريس
امير المؤمنين على عليه السّلام مىفرمايد : « عليك بالجد و ان لم يساعد الجسد » « 1 » و « من بذل جهد طاقته بلغ كنه ارادته » « 2 » و بر همين اساس بود كه آيت اللّه فقيد از عنفوان جوانى به تحصيل دانش ، بسيار علاقمند بود و سالهاى متمادى - حدود هشتاد سال - به تحصيل و تدريس علوم آل محمّد صلّى اللّه عليه و آله و سلّم در حوزههاى علميه آمل ، تهران ، قم ، نجف اشرف مشغول بود و هيچچيز او را از كار بازنداشت : نه فقر و نه بيمارى و نه غربت ، او با جديت تمام درس خواند و در سايه همين كوشش و جديت بود كه توانست قلههاى رفيع علم و دانش را به آسانى فتح كند .
خود ايشان فرموده است :
« من در درس خواندن خيلى مجد بودم درسها را تعقيب و دنبال مىكردم ، بر اساتيد اشكال مىگرفتم ، در هر درسى كه شركت مىكردم خيلى زود بروز كرده و مورد اعتناء استاد قرار مىگرفتم » .
همچنين ايشان به تدريس ، بسيار اهتمام داشت و حتى در مواقع بيمارى هم دست از آن برنمىداشت جناب آقاى حاج شيخ محمّد على اسماعيلپور گويد :
« زمانى آيت اللّه آملى به درس تشريف آوردند و علائم بيمارى در چهره ايشان نمايان بود و فرمودند : من امروز تب داشتم و حالم مساعد نبود ، اما براى اينكه درس تعطيل نشود ، و من بر شما حجت بوده باشم به درس آمدم » .
يادم مىآيد حدود 17 - 18 سال پيش ايشان به علت بيمارى ، مدتى در يكى از بيمارستانهاى تهران بسترى بودند و از علاقه بسيارى كه به علم و تدريس داشتند هر روز صبح به قم مىآمدند و درس صبح خود را گفته و براى بسترى شدن در بيمارستان راهى تهران مىشدند » .
هامش
( 1 ) . آمدى ، غرر الحكم ، ج 2 ، ص 483 ، ح 68 .
( 2 ) . همان ، ص 682 ، ح 1123 .