كه بيدار مىشدند تا ظهر نمىخوابيدند .
پس از نماز صبح شروع به مطالعه نموده و پس از صرف صبحانه ، براى تدريس آماده شده و پس از آن به پاسخگويى استفتائات و جواب مراجعان مىپرداختند .
ايشان از شبنشينيهاى رايج بين مردم خيلى پرهيز مىكردند و در بسيارى اوقات كه برخى از منسوبين آقا در منزلشان جمع مىشدند ، مدتى مىنشستند و بعد از آن به سوى اتاق خود رفته و استراحت مىكردند و حاضر نبودند برنامه تنظيم شدهء خود را به هم بزنند » .
شاگرد قديمى آقا ، استاد حاج شيخ محمّد على اسماعيلپور مىگويد :
« در مدت سى سالى كه اين بزرگوار در قم تشريف داشتند ، درس فقه ايشان رأس ساعت 15 / 10 صبح آغاز و 45 / 10 پايان مىپذيرفت و درس اصولشان نيز بعد از ظهرها يك ساعت به غروب شروع و تا نزديكيهاى مغرب ادامه داشت . ايشان به ساعت شروع و اتمام درس خيلى مقيد بودند و حتى براى محظورات شاگردان ، زمان درس را تغيير نمىدادند » .
آرى اگر امير المؤمنان در بستر شهادت همگان را به تقوا و نظم در كارها سفارش مىنمايد « اوصيكم بتقوى اللّه و نظم امركم » ، پيشوايان فكرى و معنوى شيعه چون آيت اللّه آملى اين وصيت را به گوش جان شنيده و در زندگى خويش آن را آويزه گوش قرار داده ، و از دقايق عمر خود نهايت استفاده را كرده و فرصتها را به رايگان از كف ندادهاند .
ج . احتياط
مرحوم آيت اللّه آملى بسيار محتاط بودند . چه احتياط در فتوا و چه احتياط در مصرف اموال . گاه دادن يك فتوا براى ايشان روزها به طول مىانجاميد .
به گفته استاد معظم جناب آقاى اسماعيلپور :