آيت اللّه مرعشى نجفى مىنويسد :
« وى از كسانى بود كه خداوند متعال او را به عمل به تمامى آداب و مستحبات شرعى - حتى مجاورت حرمين شريفين ( مكه و مدينه ) - موفق گردانيده بود . من از او دعاى « حرز يمانى » - معروف به دعاى سيفى - را به اجازه ويژه روايت مىكنم . او جرثومهء زهد و تقوا و ورع ، نمونه پيشينيان شايسته ما ، بركتى از بركات دوران ما ، مفيد به آداب و مستحبات ، فقيه ، محدث ، زاهد عابد ، ورع تقى نقى ، مجتهد شب زندهدار بود » . « 1 »
شاگردان
آن مرحوم مجلس درس رسمى نداشت ، اما برخى از فضلاى نجف به گونهء خصوصى از مجلس درسش بهره بردند كه برخى از آنان عبارتند از آيات و حجج اسلام :
1 . سيد مهدى موسوى خراسان ( 1322 - 1405 ه . ق ) نويسندهء « حياة الشيخ الطوسى » و شرح مشيخه « تهذيب » ، « استبصار » و « فقية »
2 . سيد حسين حسينى همدانى ( 1296 - 1393 ه . ق ) نويسندهء « هدية الملوك » ، و « من آداب المصلى » ، « تنبيه العصاة ممن ترك الصلاة » وى از اصحاب خاص معظم له و افاضل شاگردان او بود و اكثر علوم خويش را از او فراگرفت « 2 »
3 . سيد شهاب الدين حسينى مرعشى نجفى ( 1315 - 1411 ه . ق ) نويسندهء « ملحقات احقاق الحق » و « انساب السادة الكرام »
4 . شيخ محمّد حسين اعلمى حائرى ( 1320 - 1393 ه . ق ) صاحب « تراجم اعلام النساء »
نيز ، بسيارى از فضلاى نجف ، از او اجازه روايى دريافت كرده بودند ، كه برخى از آنان عبارتند از : آيت اللّه سيد شهاب الدين مرعشى نجفى ، آيت اللّه شيخ محمّد
هامش
( 1 ) . مرعشى نجفى ، المسلسلات ، ج 2 ، ص 371 .
( 2 ) . الفتلاوى ، كاظم عبود ، المنتخب ، ص 125 .