فرزند او - دايى آيت اللّه شيخ على زاهد قمى - مرحوم آيت اللّه حاج شيخ محمّد جواد مشكورى ( 1247 - 1335 ه . ق ) هم يكى از فقيهان بزرگ نجف و از ائمه جماعات حرم امير المؤمنين ، و از شاگردان آيت عظام : شيخ مرتضى انصارى ، ميرزا محمّد حسن شيرازى ، و ميرزا حبيب اللّه رشتى بوده است . او عالمى فاضل ، فقيهى محقق و اصولى مدقق بود و جمعى از مردمان و عشاير شرقى عراق ( بصره و عماره ) از او تقليد مىكردند و سرانجام در ماه ربيع الثانى 1335 ه . ق بدرود حيات گفت و در مقبرهء پدر بزرگوارش در صحن حرم امير المؤمنين به خاك سپرده شد . « 1 »
آيت اللّه حاج شيخ على زاهد قمى ، در دامان پاك چنين پدر و مادر باليده شد و رشد نمود و پس از رسيدن به سن تمييز ، به تحصيل علوم دينى نزد پدر بزرگوارش روى آورد . او نخست ادبيات عرب را آموخت و پس از آن به فراگيرى سطوح عاليه پرداخت و پس از فراغت از آن در اوايل جوانى - 18 سالگى و پس از آن ( بعد از 1300 ه . ق ) - به سوى نجف اشرف رهسپار شد . « 2 » برخى از مصادر ، سال هجرتش به نجف را 1304 ه . ق 21 سالگى - نگاشتهاند . « 3 »
به سوى نجف
حاج شيخ على قمى به مجرد ورود به نجف با كمال جديت و كوشش در درسهاى فقه ، اصول ، اخلاق و عرفان ، رجال و حديث استوانههاى علمى حوزه شركت نمود و تمام تقريرات درس آنان را ، مرتب و منظم نگاشت .
هامش
- محمّد مهدى لكهنوى ، نجوم السماء ، ج 1 ، ص 107 ؛ معلم حبيبآبادى ، مكارم الآثار ، ج 6 ، ص 2030 ؛ جعفر آل محبوبة ، ماضى النجف و حاضرها ، ج 2 ، ص 179 - 181 ؛ اعتماد السلطنة المآثر و الآثار ، ص 139 ؛ امينى ، معجم رجال الفكر فى النجف ، ج 3 ، ص 1201 .
( 1 ) . حرز الدين ، معارف الرجال ، ج 2 ، ص 222 - 223 ؛ سيد محسن امين ، اعيان الشيعه ، ج 4 ، ص 295 ؛ آقابزرگ تهرانى ، نقباء البشر ، ص 341 ؛ جعفر آل محبوبه ، ماضى النجف و حاضرها ، ج 2 ، ص 176 .
( 2 ) . آقابزرگ تهرانى ، نقباء البشر ، ص 1323 .
( 3 ) . امينى ، محمّد هادى ، معجم رجال الفكر فى النجف ، ج 3 ، ص 1013 .