لامع اوّل در معرفت حقيقت دنيا و فوايد آن به نسبت با طايفهاى و آفات و غوائل آن به نسبت با طايفهاى ديگر
25 . بدان - وقاك الله عن الركون إلى دار الغرور - كه آدمى ، مادام كه در اين هيكل جسمانى متصرف است ، احوالى كه بر او طارى « 1 » مىشود و روى در حظوظ عاجل و احكام عالم طبيعت دارد ، « دنيا » مىخوانند .
و اين حظوظ دنياوى « 2 » سه جهت دارد : جهتى روى در او دارد و جهتى روى در اعيانى كه حظوظ از آن حاصل مىشود و جهتى در اشتغال او به اصلاح و تحصيل آن اعيان كه مواد حظوظ اوست .
امّا اعيان دنيا ، چهار نوع است : معادن و نبات و حيوان و انسان .
هامش
( 1 ) . طارى شدن : عارض شدن .
( 2 ) . ل ، پ : دنيوى .