موجب فكر مجرمانه در ذهن مباشر مىگردد و همين طور در تهيه وسايل و ارائه طريق تسهيل ارتكاب جرم .
بنابراين ، مىتوان گفت : رابطه مذكور در صورتى منتفى مىشود كه ثابت شود چنانچه عمل معاون انجام نمىشد ، جرم اصلى با همان شرايط و كيفيات مزبور در همان زمان و مكان اتفاق مىافتاد .
4 - 4 ) ركن معنوى معاونت در جرم
علاوه بر ركن مادى و وقع جرم اصلى و رابطه سببيت ميان آن دو ، لازم است معاون داراى سوء نيت يا قصد مجرمانه نيز باشد .
قصد مجرمانه معاون به حسب معاونت در جرايم عمدى و غير عمدى متفاوت است .
اول ) جرايم عمدى :
سوء نيت در معاونت عمدى عبارت است از علم و آگاهى معاون از ماهيت و نتايج مترتب بر عمل ارتكابى و تعلق اراده به ارتكاب آن .
بنابراين ، عنصر معنوى از دو جزء علم و عمد تشكيل شده است كه در صورت فقدان هر يك از اين دو جزء معاونت محقق نخواهد شد .
مقصود از قصد مجرمانه آن است كه معاون علىرغم علم و آگاهى به مجرمانه بودن عمل اصلى با ارادهاى آزاد خواستار همكارى با فاعل بوده و خواهان تحقق جرم باشد .
تذكر اين نكته لازم است كه قصد معاون بايد دقيقاً راجع به انجام جرم يا جرايمى باشد كه فاعل در مقام انجام آن است به همين جهت گفته شده است :
معاون تنها نسبت به جرايمى مورد مؤاخذه قرار مىگيرد كه در محدوده قصد و نيت او قرار مىگرفته و در مورد جرم يا جرايم احتمالى كه خارج از محدوده توافق و تبانى آنهاست مسئول و پاسخگو نمىباشد .
به عنوان مثال اگر شخصى كه هفت تير خود را به ديگرى مىدهد تا به منظور اخاذى ، شخص ثالثى را مورد تهديد قرار دهد و شخص مباشر به جاى تهديد و