آورد ، مسرور البلخى را بدين كار گمارد .
استيلاء صفار بر فارس و طبرستان
پيش از اين استيلاء يعقوب بن الليث الصفار بر فارس سخن گفتيم و گفتيم كه در ايام معتز آنجا را از دست على بن الحسن بن شبل [ 1 ] بگرفت ، ولى پس از چندى ، بار ديگر فارس به دست خلفا افتاد ، و حارث بن سيما امارت آنجا را يافت . يكى از رجال عراق ، به نام محمد بن و اصل بن ابراهيم التميمى ، با مردى از اكراد به نام احمد بن الليث همدست شده ، بر حارث بن سيما حمله كردند و او را كشتند . محمد بن و اصل ، در سال 256 بر فارس مستولى شد و از معتمد فرمانبردارى نمود . معتمد ، محمد بن الحسين بن الفياض [ 2 ] را به فارس فرستاد . محمد بن و اصل خراج را و هر چه بود به او تسليم كرد .
يعقوب بن الليث ، در سال 257 عازم فارس شد . چون اين خبر به معتمد رسيد ، برآشفت ، موفق امارت بلخ و طخارستان را به يعقوب داد . يعقوب از فارس منصرف شد ، و آن دو شهر را در تصرف آورد و رتبيل را بگرفت ، و رسولان خود را با هدايايى نزد معتمد فرستاد . آنگاه به بست بازگشت و آهنگ سجستان داشت ، ولى بعضى از سرانش در رفتن شتاب ورزيدند . يعقوب از اين عمل خشمگين شد ، و يك سال ديگر درنگ كرد ، سپس به سجستان رفت .
استيلاى صفار بر خراسان و انقراض طاهريان و استيلاى او بر طبرستان
در سال 259 ، يعقوب قصد هرات كرد و از آنجا به نيشابور آمد و آنجا را محاصره كرد تا به تصرف آورد . آنگاه به پوشنج رفت و حسين بن على بن طاهر بن الحسين را بگرفت .
محمد بن طاهر بن عبد اللّه بن طاهر ، نزد او كس فرستاد و شفاعت كرد ، ولى يعقوب دست از او بازنداشت . يعقوب به هرات و پوشنج و بادغيس ، حكامى گمارد و خود به سجستان بازگشت .
سبب حملهء يعقوب به نيشابور آن بود كه ، عبد اللّه السجزى [ 3 ] در سجستان با يعقوب منازعت داشت . چون يعقوب نيرومند شد ، او بگريخت و به نيشابور رفت و به محمد بن طاهر پناه برد . يعقوب ، محمد بن طاهر را در نيشابور محاصره كرد . محمد بن طاهر فقها را شفيع قرار داد تا ميان آن دو صلح افتاد . محمد بن طاهر امارت طبسين و قهستان را به يعقوب داد .
هامش
[ ( 1 ) ] مقبل .
[ ( 2 ) ] حسن الفياض .
[ ( 3 ) ] السحرى .