الارمينى به جنگ روميان رفت . مردم لؤلؤه ، بر رئيس خود شورش كردند ، و او را گرفته تسليم موالى متوكل نمودند . پادشاه روم در برابر آزادى او ، هزار اسير مسلمان را آزاد كرد .
در سال 246 ، عمر بن عبد اللّه [ 1 ] الاقطع به جنگ روميان رفت و چهار هزار اسير آورد و قربياس [ 2 ] نيز برفت و پنج هزار اسير آورد . و فضل بن قارن نيز با بيست كشتى برفت و باروى انطاكيه را بگشود ، و بلكاجور نيز برفت و غنايم و اسيران آورد . و على بن يحيى نيز به غزاى روميان رفت و با پنج هزار اسير باز آمد ، و نيز ده هزار راس مركوب آورد . در اين سال امر فداء ، به دست على بن يحيى بود و او دو هزار و سيصد اسير را فديه داد و آزاد نمود .
حكام ولايات و نواحى
متوكل در سال 232 ، محمد بن ابراهيم بن مصعب را بر بلاد فارس امارت داد . و غانم بن حميد الطوسى عامل موصل بود . در آغاز خلافت خود ، محمد بن عبد الملك الزيات [ 3 ] را وزارت داد . در سال 233 ، يحيى بن خاقان الخراسانى ، از موالى ازد را بر ديوان خراج گماشت و فضل بن مروان را عزل كرد . ابراهيم بن عباس بن محمد بن صول [ 4 ] را عهدهدار ديوان نفقات نمود ، و پسر خود منتصر [ 5 ] را بر حرمين مكه و مدينه و يمن و طائف امارت داد و محمد بن عيسى را عزل كرد . چون ايتاخ به حج رفت ، امر حجابت درگاه خلافت را به وصيف خادم داد .
در سال 235 ، براى فرزندان خود بيعت گرفت . اسحاق بن ابراهيم بن الحسين بن مصعب كه رياست شرطهء بغداد را داشت بمرد و هم در اين سال حسن بن سهل جهان را بدرود گفت .
در سال 236 ، عبيد اللّه بن يحيى را منصب كتابت داد . آنگاه او را وزارت بخشيد .
يوسف بن ابى سعيد محمد بن يوسف المروزى را [ 6 ] ، پس از مرگ ناگهانى پدرش امارت ارمينيه و آذربايجان داد . او به آن دريا رفت و با سركردگان آن نواحى رفتارى ناپسند پيش گرفت . مردم بر او شوريدند و كشتندش .
در سال 237 ، متوكل بغاى كبير را با سپاهى به ارمينيه فرستاد ، تا انتقام خون او بگرفت .
هم در اين سال ، عبيد اللّه [ 7 ] بن اسحاق بن ابراهيم ، امارت بغداد و معاون [ 8 ] السواد يافت .
هم در اين سال ، احمد بن ابى دؤاد را از مقام قضا عزل كرد ، و اموال او را مصادره نمود ، و يحيى بن اكثم را جانشين او ساخت . محمد بن عبد اللّه بن طاهر از خراسان بيامد و امور
هامش
[ ( 1 ) ] عبيد اللّه .
[ ( 2 ) ] قرقاش .
[ ( 3 ) ] محمد بن عبد اللّه بن الزيات .
[ ( 4 ) ] حقول
[ ( 5 ) ] مستنصر .
[ ( 6 ) ] المروزوزى .
[ ( 7 ) ] عبد اللّه .
[ ( 8 ) ] ديوان معاون يكى از ادارات حكومتى بنى عباس بوده ، ولى مقصود از آن را تاكنون نفهميدهام ( يادداشتهاى قزوينى ح 7 ص 109 )