خلافت وليد بن يزيد
وفات هشام بن عبد الملك و بيعت وليد بن يزيد
در ربيع الاخر سال 125 ، هشام بن عبد الملك پس از بيست سال كه از خلافتش گذشته بود ، بمرد و برادرزادهاش وليد بن يزيد - چنان كه گفتيم - به دستور يزيد بن عبد الملك به خلافت نشست . وليد مردى عشرت جوى بود و اهل هرزگى و شراب و نشستن با زنان . هشام مىخواست از ولايت عهدى خلعش كند ولى امكان نيافت . هشام هر كس از مصاحبان او را مىيافت ، مىزد . وليد روزى با جماعتى از خواص و موالى خود بيرون رفته بود و عياض بن مسلم را در شهر گذاشته بود تا هر چه مىرود ، براى او بنويسد . هشام او را بگرفت و بزد و به زندان افكند .
وليد همچنان در آن صحرا بماند تا هشام بمرد . در آن احوال ، يكى از موالى ابو محمد السفيانى بر اسب بريد بيامد و نامهء سالم بن عبد الرحمان صاحب ديوان رسايل را بياورد .
در آن نامه ، خبر درگذشت هشام بود . وليد از حال كاتب خود ، عياض بن مسلم پرسيد .
گفت : همچنان در زندان بود تا هشام بمرد . آنگاه نزد گنجوران كس فرستاد كه هيچ چيز از آنچه در دست دارند ، به كس ندهند . در اين حال هشام لحظهاى به هوش آمد و چيزى طلبيد ، به او ندادند . چون كاتب او عياض بن مسلم از زندان بيرون آمد ، همهء خزائن را مهر برنهاد . وليد بر فور به ابن عم خود عباس بن عبد الملك نامه نوشت كه به رصافه بيايد و اموال هشام و فرزندان و عمال و خادمان او را بررسى كند ، جز اموال مسلمة بن هشام را .
زيرا او همواره از پدر مىخواست كه با وليد به مدارا رفتار كند . عباس كارى را كه وليد به عهدهاش نهاده بود ، به انجام رسانيد . آنگاه وليد به تعيين عمال خود پرداخت و به همه جا نوشت تا از مردم براى او بيعت گيرند . خبر بيعت مردم را به او رسيد . چون مروان بن محمد ، بيعت خود بنوشت از وليد اجازت خواست كه نزد او بيايد . وليد در همين سال دو پسر خود حكم و عباس را به ولايت عهدى خود برگزيد و ماجرى را به عراق و خراسان نوشت .