مقاله‌اى در شمارهء 11 دورهء شانزدهم مجلهء سخن به نظرم رسيد كه اصل آن نوشتهء د . ف . پيرز « 1 » است ، و يكى از استادان فاضل جوان آن را ترجمه كرده است . عنوان مقاله « اتميسم منطقى راسل « 2 » و ويتگن شتاين « 3 » » است . مطالبى دقيق و خواندنى دارد و از چگونگى ارتباط اوصاف با موصوفات و محمولات با موصوفات در آن بحث شده است . مطالب آن مقاله را مىتوان بطور ساده خلاصه كرد كه راسل و برادلى « 4 » دو فيلسوف قرن اخير موضوعات و محمولات ذهنى را به اتمها تشبيه كرده بودند كه انديشه‌هاى آدمى را تشكيل مىدهند . اما ما بين اين دو فيلسوف اختلاف نظرى موجود است كه راسل مفاد « است » يعنى رابطهء قضيه را پيوسته بودن وجود محمولات به موضوعات دانسته و گفته بود كه موضوع در خارج موجود جزئى است و اوصاف كلّى بدان تعلّق و ارتباط يافته‌اند . بنا بر اين تجريد مطلق و تحليل منطقى ممكن است . و مىتوان به خود موضوع بدون هيچ گونه محمولى ملاحظه كرد ، زيرا نامها حكايت از موضوع بدون اوصاف مىكنند . برادلى بر خلاف راسل بر آن بود ، كه ، موضوع چنان پيچيده به ذرات وصفى