چه آنچه مقتضاى « 1 » ذات بود از ذات مفارقت ننمايد . و اكثر آنچه ما را محسوس است متغيّر است نه ثابت ، فلا محاله هيچ يك ازينها واجب الوجود نباشد ؛ بلكه وجود ، ايشان را ممكن بود ، و هر ممكنى بعلّة موجود شود ، و همهء ممكنات همين حكم را دارد ، خواه آنكه متناهى باشد ، خواه آنكه نه متناهى باشد . و آنچه از همهء ممكنات خارج افتد و علت وجود آنها شود ، جز واجب نباشد . پس وجود ممكن درست آمد وجود واجب نيز درست آمده بود .