قرائت « عاصم » نظر دارند نه ديگران .
ادغام ميان دو حرف متماثل يا متجانس يا متقارب است دو حرف متماثل مانند ن و ن و دال و دال و امثال آن كه هر دو يكى باشند .
دو حرف متجانس و به اصطلاح صحيحتر متحدالمخرج آن است كه هر دو از يكجاى زبان و دندان و غير آن ادا شوند اما يكى نباشند مانند دال و تا ، و ط و ت .
دو حرف متقارب آن است كه از دو جا ادا شوند نزديك به هم ، مانند ر و ل ، و ق و ك ، و ال با جيم .
اگر دو حرف متماثل باشند و اولى ساكن همه قُراء ادغام مىكنند . همچنين متجانس كه اول ساكن باشد مانند قَدتَبَيَّنَ كه قَتَّبَيَّنَ الرُّشد گويند . و فَلَمّا اثقَلَت دَعَوُاللّه كه گويند اثقَلَدّعَوَاللّه - دال و تا متجانساند مگر آنكه حرف مد باشد يا هاء سكت باشد ، مانند انَّهُ و الله ، و ماليه هلك .
ادغام حروف يرملون ن
ساكنه مانند ان و من و تنوين نسبت به حروف پس از خود چند قسم است :
1 - در هرجا حرف حلقى پس از نون و تنوين باشد بايد آن را اظهار كرد ، و حرف حلقى شش است : ها و همزه و حا و خا و عين و غين .
2 - هرگاه به باء رسد مانند انباء قلب به ميم بايد كرد و امباء بايد گفت .
3 - هرگاه به حروف يرملون رسد دو كلمه نون را بايد ادغام در حرف يرملون كرد مانند : مَن يقول و من ربِّ و مِن مَّلك و مِن لَدُنْهُ و مِن واقِ و مِن نذير .
4 - در مابقى حروف اخفا بايد كرد يعنى نون را پنهان بايد گفت نه حذف ، مانند انْ كُنتُم ، اگر حذف كنيم اكُنتُم مىشود و صحيح نيست ، و اگر اظهار كنيم نيز صحيح نيست بلكه به اندازه گفتن يك نون بين همزه و كاف صوت را بايد