كشيد ، و ادغام هم صحيح نيست كه بگوئيم : اكُّنتُم .
و گفتهاند :
تنوين و نون ساكنه * حكمش شنواى هوشيار
در حرف حلق اظهار كن * در يرملون ادغام كن
در قبل با قلبش به ميم * در ما بقى اخفا بيار
در چهار كلمه قرآن اين حكم استثنا دارد : دنيا ، بنيان ، صنوان ، قنوان و نون ساكن در ى و واو آنها ادغام نمىشود و نيز در چند كلمه سكت .
چنان كه گفتيم هفت قارى از ميان قاريان قرآن مشهورند و بناى مسلمين بر آن است كه بايد موافق يكى از اينان قرائت كرد ، و امروز قرآنها را موافق قرائت عاصم مىنويسند چون سادهتر است ، و ادغام و شكستن و اماله و ساير قواعد نامأنوس در آن نيست بلكه از عاصم دو قرائت معروف است كه هر دو را شنيده و معتبر مىشمردند ، يكى قرائتى است كه شاگرد او حَفْص نقل كرده و ديگر ابوبكر بن عياش اين هر دو قرائت « عاصم » است ، و قرآنها را موافق قرائت « حَفْص » از « عاصم » نوشتهاند ، بنابر اينكه اقسام ادغام كبير و تسهيل همزه و حذف و اماله الف و امثال آن در قرائت او نيست ياد گرفتن آن آسان است و لازم نيست مبتدى آنها را ياد بگيرد و فقط استادان قرائت گاهى بعضى از قرائت ديگر را براى اظهار فضيلت خويش در مجالس به كار مىبرند تا مردم بدانند ياد گرفتن قرآن بدان سادگى و سهلى نيست كه پنداشتهاند و آن را سبك نگيرند ، البته لازم است مبتدى را از غير قرائت مشهور منع كنند .
وقف و احكام آن
وقف آن است كه قارى كلمه يا جمله را تمام كند و ساكت شود خواه قرائت را ترك نمايد يا پس از قطع جمله اول باز قرائت كند .