الامَنْ يُومِنُ بِآياتِنا فَهُمْ مُسْلِمُونَ » « 1 » دوبار نازل شده كه در سوره نمل ( 27 : 80 ) و ديگرى در سورهء روم ( 30 : 54 ) آمده است جز اينكه كلمه « هادى » در سوره روم بدون « ياء » نوشته شده « بِهادِالْعُمْى » و اين كار چنان كه به زودى تحقيقش خواهد آمد به پيروى از مصاحفى بوده كه در دوران زندگى پيغمبراكرم صلي الله عليه و سلم به رشته تحرير درآمده بود . علاوه بر اينها ، عقيده آنان ، با صريح بسيارى از اخبارى كه آشكارا فرمودهاند : « بسم اللّه . . . » به همان اندازه كه در قرآن هست نازل شده ، سازشى ندارد . با وجودى كه عادت و شيوه و همّت پيغمبرخدا صلي الله عليه و سلم و مسلمين بر اين بود كه قرآن را از هر آنچه از او نيست برهنه سازند ؛ و در نوع 18 كتاب اتقان از ابوسعيد روايت كرده كه گويد : پيامبرخدا صلي الله عليه و سلم فرمود : « از من جز قرآن چيزى ننويسيد » .
نم يم ( خلاصه قرآن در اسلام ) ( به ضميمه رسائلى در قرآن : شعرانى ، طباطبائى ، آملى ) ( فارسى ) — صفحة 140
مساهمون: قادر فاضلى
ص١٤٠
نويسنده تفسيرالمنار در اوّل سوره « توبه » گويد : « نه صحابه و نه افراد بعد از آنان هيچكدام در ابتداى اين سوره « بسم اللّه » را ننوشتهاند زيرا چنان كه با سورههاى ديگر نازل گشته بود با سوره برائت نازل نشده بود . و گويد : اين قول مورد اعتماد واقع گرديده و اختيار شده است و در علّت نبودن بسم اللّه در اوّل آن سوره گفته شده :
ننوشتن بسماللّه در اوّل آن سوره به خاطر رعايت قول شخصى بوده كه گفته است آن سوره با أنفال يكى مىباشد . و حال آنكه مشهور اين است كه نبودن
هامش
( 1 ) - و تو هدايت كننده كوران را از گمراهيشان نيستى . تو نشنوانى جز آنان را كه ايمانآرند به آيات ما ، پس ايشانند تسليم شدگان