تخطي إلى المحتوى الرئيسي

گزيده شهادت نامه امام حسين ( ع ) ( فارسى ) — صفحة 869

مساهمون:

ص٨٦٩
كه سپاه مسلمانان كاملًا برسند ، كشت . آيا شما همانند او را مىكشيد و خوش‌حاليد ؟ ! « 1 »

2 / 6 مروان بن حَكَم « 2 »

709 . تاريخ الطبرى - به نقل از قاسم بن بُخَيت - : وقتى كاروان كوفه با سرِ حسين عليه السلام به سمت شام آمد ، وارد مسجد دمشق شد . مروان بن حكم به آنان گفت : چگونه چنين كارى كرديد ؟ ! گفتند : هجده مرد از آنها ( بنىهاشم ) ، به مَصاف ما آمدند و - به خدا سوگند - ما همه آنها را كشتيم ، و اين هم سرها و اسيران . مروان از جا جست و رفت . برادر او ، يحيى بن حكم ، پيش آنان آمد و گفت : چگونه چنين كارى كرديد ؟ !
هامش
( 1 ) قالَ شَبَثٌ لِبَعضِ مَن حَولَهُ مِن أصحابِهِ : ثَكِلَتكُم امَّهاتُكُم ، إنَّما تَقتُلونَ أنفُسَكُم بِأَيديكُم ، وتُذَلِّلونَ أنفُسَكُم لِغَيرِكُم ، تَفرَحونَ أن يُقتَلَ مِثلُ مُسلِمِ بنِ عَوسَجَةَ ! أما وَالَّذي أسلَمتُ لَهُ ، لَرُبَّ مَوقِفٍ لَهُ قَد رَأَيتُهُ فِي المُسلِمينَ كَريمٍ ! لَقَد رَأَيتُهُ يَومَ سَلَقِ آذَربيجانَ ، قَتَلَ سِتَّةً مِنَ المُشرِكينَ قَبلَ تَتامِّ خُيولِ المُسلِمينَ ، أفَيُقتَلُ مِنكُم مِثلُهُ وتَفرَحونَ ؟ ! 711 ( تاريخ الطبرى : ج 5 ص 436 ، أنساب الأشراف : ج 3 ص 400 ) . ( 2 ) ابو عبد الملك مروان بن حكم بن ابى العاص قريشى اموى ، پسرعموى عثمان ، در مكّه يا طائف ، زاده شد . مروان ، هيچ گاه پيامبر خدا صلى اللَّه عليه و آله را نديد ؛ چرا كه پيامبر صلى اللَّه عليه و آله پدر او را به طائف ، تبعيد كرد و او هم با پدرش به طائف رفت . پيامبر خدا صلى اللَّه عليه و آله او را لعن كرد و در باره او فرمود : « وزغ بن وزغ » و با اشاره به پدرش فرمود : « واى بر امّت من ، از آنچه در صُلب اين مرد است » . عثمان ، پس از آن كه زمام خلافت را به دست گرفت ، او را با پدرش به مدينه باز گرداند و بسيار تكريمشان كرد مروان در جريان محاصره و قتل عثمان ، در دفاع از عثمان ، مجروح شد و سپس به مكّه گريخت و به اصحاب جَمَل پيوست . امام على عليه السلام از او گذشت ؛ ولى او به معاويه پيوست و در جنگ صفّين ، همراه معاويه بود . وى در سال 42 ق ، حكمران مدينه شد . او همان كسى است كه مانع دفن امام حسن عليه السلام در كنار قبر جدّش پيامبر خدا صلى اللَّه عليه و آله شد . مروان ، پس از يزيد بن معاويه ، به مدّت نُه يا ده ماه ، حكومت كرد و در سال 65 ق ، به هلاكت رسيد .