6 / 5 سخنرانى فاطمه صُغرا در ميان كوفيان
603 . الملهوف - به نقل از زيد بن موسى - : پدرم ، از جدّم امام صادق عليه السلام برايم نقل كرد كه : فاطمه صُغرا ، پس از آن كه از كربلا آمد ، گفت : « ستايش ، خدا را به عدد ريگ و سنگريزه و وزن عرش تا فرش . او را مىستايم و به او ايمان دارم و بر او تكيه مىكنم ، و گواهى مىدهم كه خدايى جز خداى يگانه بدون شريك نيست ، و محمّد ، بنده و فرستاده اوست و فرزندانش را در [ كنار ] رود فرات ، بى هيچ تقصير و گناهى سر بريدند . . . .
امّا بعد ، اى كوفيان ! اى مكّاران خيانتكار متكبّر ! ما خاندانى هستيم كه خدا ، ما را
وسيله آزمايش شما ، و شما را مايه آزمون ما قرار داد و امتحان ما را نيكو ساخت و علمش را نزد ما نهاد و فهمش را به ما داد . ما گنجينه دانش او ، و ظرف فهم و حكمت اوييم ، و نيز حجّت خدا بر زمينيان در سرزمينهاى بندگانش . خداوند ، ما را به كرامت او ، بزرگ داشت و ما را با پيامبرش محمّد صلى اللَّه عليه و آله بر بسيارى از مخلوقاتش ، آشكارا برترى بخشيد .
امّا شما ، ما را تكذيب و تكفير كرديد و جنگ با ما را روا داشتيد و اموالمان را به تاراج برديد . . . .
مرگتان باد ! منتظر لعنت و عذاب خدا باشيد كه بر شما فرود آمده و نكبتهاى آسمانى ، پى در پى بر شما نازل شده است . عذاب خدا ، شما را به آتش مىكشد و شما را به جان هم مىاندازد و سپس ، روز قيامت در عذاب دردناكى كه خود با ستمهايتان ساختهايد ، براى هميشه خواهيد ماند . « هان ! لعنت خدا بر ستمكاران ! » « 1 » .
هامش
( 1 ) سوره هود : آيه 18 .